Verleiding in het paradijs

C’an Pastilla – De Amerikaanse schrijfster Getrude Stein nodigde haar Engelse collega-schrijver Robert Graves indertijd uit voor een verblijf bij haar op Mallorca. Ze schreef hem:” Als je het paradijs kunt verdragen, kom dan naar Mallorca.” Met hemels genoegen verdragen Corien & ik nu dit mediterrane paradijs. Oktober is de ideale maand voor vakantie op dit Spaanse eiland van licht en pracht. Het is een ideale vakantieplaats waar het leven nog in een plezierig tempo verloopt. We kunnen ons hier met hart en ziel zorgeloos ontspannen. Op de foto zie je ons hotel aan de overkant van deze kleine baai. ’s Morgens drinken we op het terras voor onze kamer ons eerste kopje koffie en ’s avonds zien we daar de zon wegzakken achter de horizon van de Middellandse zee. Pas als de zon is verdwenen zoeken we het restaurant op. Net als vorige maand in Porto at ik ook in dit aardse paradijs hemelse vis. Ik maakte kennis met een eenvoudig visgerecht met een prachtige naam: ‘cassola de pescador’, een combinatie van verschillende vissoorten, pijnboompitjes, rozijnen en saffraan. Dit is een paradijs waar ik me onbekommerd laat verleiden.

De Schrijver

Vers van de pers

C’an Pastilla – Dankzij de snelheid van Internet kunnen we op ODD ook vanuit Mallorca de jongste zoon van Marieke en Michiel aan jullie tonen. Hij luistert naar de naam Biek. Moeder Marieke mailde deze foto´s zelf aan de redactie van ODD. “Vers van de pers”, schreef ze erbij.

 

Biek

Het broertje van Mees en de nieuwe kleinzoon van Nellie & Pieter Jan heet Biek.

De drie mannen van Marieke.

De Schrijver

Mijn excuus

Mallorca – Gistermorgen zijn Corien & ik geland op Mallorca. We maken de maand oktober hier vol om heerlijk te genieten van de mediterrane nazomer. Op een vakantiereis zijn wij altijd op zoek naar cultuur en erfgoed, maar soms wil een mens slechts ongeremd ontspannen. Geen betere plek daarvoor dan Mallorca. In het hoogseizoen is het hier erg druk. Nu is het stil en oogstrelend. Geen Hollandse mist en regen, maar genieten van een fris wijntje op het terras van het hotel. Niet om uit te rusten, want moe word je hier niet. We kuieren hier op ons gemak naar het strand, dat we nu geheel voor ons zelf hebben. Op een panoramisch plekje hebben we, met de picknickmand met een koele fles cava tussen ons in, een heerlijke middag. Het is dus goed mogelijk dat ik ODD de komende tijd niet dagelijks voorzie van een nieuw stukje. Alvast mijn excuus.

De Schrijver

Beroemde Helmonder II

Helmond – Twee borstbeelden van de hand van Trudie Broos staan broederlijk naast elkaar voor het theater in Helmond. De 66-jarige kunstenares uit Sint-Oedenrode portretteerde in brons twee in Helmond geboren componisten. Helaas zijn beide beelden door een vandaal met een pervers gevoel voor humor beschadigd. Over Matthijs Vermeulen vertelde ik gisteren. Het andere beeld is de op 1 maart 1920 in Helmond geboren musicus Alphonse Stallaert. Hij kreeg zijn eerste opleiding aan het conservatorium van Utrecht en ging na zijn eindexamen naar Manchester om daar stage te lopen bij John Barbirolli, dirigent van het Hallé Orchestra. Na zijn stage vertrok hij naar Parijs om daar nog een jaar contrapunt te studeren aan het conservatorium. Hij was behalve componist ook dirigent en vormde daar in Frankrijk met jonge Franse beroepsmusici, L’Orchestre à Cordes de Paris. Hij was een veelgevraagd dirigent en stond dan ook voor heel wat Franse en Nederlandse orkesten. Onder andere ook voor het Brabants Orkest en Nederlands Kamerorkest. De laatste dertig jaar van leven – hij overleed op 15 december 1995 in het Franse Fréjus – besteedde hij geheel aan componeren. Hij schreef o.a. twee opera’s en componeerde balletmuziek en muziek voor verschillende Franse films. Speciaal voor het Brabants Orkest schreef in hij in 1965 ‘Improvisazione’

De Schrijver

Uitstel werd geen afstel

Delft – Vanmorgen snorden de kettingzagen van de gemeentelijke hoveniers dat het een lieve lust was. In een warm nazomerzonnetje begonnen de mensen van de gemeente Delft vandaag met het omleggen en klein zagen van 48 volwassen in stemmige herfsttinten gekleurde bomen aan de Papsouwselaan. Het was er een mooie dag voor. De gekapte bomen lagen er heel kleurrijk bij.
De pogingen van de Vereniging van Eigenaren om het kappen van de bomen te voorkomen hebben gefaald. De vereniging kon de kettingzagen niet definitief het zwijgen opleggen. De gemeente heeft netjes gewacht op een uitspraak van de voorzieningenrechter. Die uitspraak van de rechtbank in Den Haag kwam vorige maand en viel uit in het nadeel van de bomen, maar in het voordeel van de herinrichting van de Papsouwselaan.
De weg krijgt niet alleen een andere inrichting, er komt bovendien een nieuwe parkeergarage. Hierdoor verdwijnen de auto’s van de straat, waardoor die er aantrekkelijker uitziet en veiliger is voor voetgangers en fietsers. Het is dus goed nieuws dat de gemeente Delft van de Haagse rechter het groene licht kreeg om door te gaan met het kappen van bomen aan de Papsouwselaan. Overigens legde de rechter wel een herplantingsplicht voor de gekapte bomen op. Het is dus niet alleen slecht nieuws voor de bewoners. Er komt straks aan beide kanten van de weg een fietspad in twee richtingen. Hoe gek het ook klinkt de laan wordt straks groener. Niet alleen door de brede groene middenbermen, maar ook omdat meer bomen (76) terugkomen dan worden gekapt. De bomen (Iepen) langs de trambaan worden niet gekapt. Die kunnen worden herplaatst. De gemeente omschrijft de nieuwe Papsouwselaan zelf als “Een aantrekkelijke boulevard met meer ruimte voor bomen en ander groen.”
Ik begrijp de protesten van de bewoners wel, maar zie ook de duidelijke voordelen van het plan. Het is een ambitieus plan dat niet alleen de Papsouwselaan, maar de hele omgeving van de laan tot een prettig gebied maakt om te wonen, werken en te winkelen.

De Schrijver

Beroemde Helmonder

Helmond – Matthijs Vermeulen werd op 8 februari 1888 als Matheas van der Meulen in Helmond geboren. Hij was de oudste zoon van smid Frans van der Meulen. Hij kon zijn vader niet opvolgen in de smederij omdat hij na een ongeluk in de smidse daar lichamelijk niet meer toe in staat was. En hoe gaat het dan in een goed katholiek gezin? Dan word je maar priester. Op het gymnasium van de Jezuïeten kreeg hij echter ook pianoles en kwam hij in aanraking met de klassieke muziek. Daardoor ging een priester verloren, maar werd een componist geboren. Ik maak me sterk dat de jongen of het meisje dat het borstbeeld van deze beroemde Helmonder omtoverde tot een clown iets van hem wist. Misschien is Vermeulen ook bekender buiten zijn geboorteplaats. Hij heeft er als volwassen man nooit gewoond en is na zijn niet afgemaakte priesteropleiding naar Amsterdam vertrokken. Ook daar wordt hij nog steeds gewaardeerd. De Stichting Amsterdamse Fonds voor de Kunst reikt jaarlijks de Matthijs Vermeulenprijs uit aan een Nederlandse componist die naar het oordeel van een jury de beste compositie van het jaar heeft geschreven. Voor jonge componisten bestaat de Matthijs Vermeulen Aanmoedigingsprijs. De Componist overleed op 79-jarige leeftijd in zijn toenmalige woonplaats Laren.

De Schrijver

Delfts Blauwer kan niet

Delft – Gisteren opende Bureau Delft van Politie Haaglanden tijdens de Landelijke Politiedag weer haar deuren. Gemeente Delft en Brandweer Delft-Rijswijk liften dit jaar mee op de populariteit van de Politiedag en lieten de inwoners van de Prinsenstad ook in de keuken kijken.
Natuurlijk gingen ook wij even een kijkje nemen toen burgemeester Bas Verkerk de gezamenlijke Open Dag ‘s morgens om tien uur op het binnenterrein van de Politie aan de Jacoba van Beierenlaan opende. Het was al vroeg druk en het zou mede dankzij het heerlijk nazomerweer ook de hele dag druk blijven. Er was dan ook veel te doen en te beleven. Er waren veel kraampjes met informatie en met leuke activiteiten. Politie en Brandweer gaven spectaculaire demonstraties. Politieauto’s en –motoren uitgerust met de modernste snufjes konden van dichtbij bekeken worden.
Er waren bovendien een tank van de Koninklijke Marechaussee, een arrestantenvoertuig en verschillende ME-voertuigen te bekijken. Er kwam ’s middags zelfs een waterwerper langs op politiebureau Delft. Politiebikers toonden de toeschouwers wat ze kunnen. De gemeente had gezorgd voor heel veel verschillende kraampjes met informatie, een springkussen en straattheater. Ook museum Het Prinsenhof was aanwezig met een kraam.
Bij de kraam van ‘Kunst in de Wijken’ ging Corien op de foto met twee zwijgende mannen in blauwe pakken. Deze levende Delfts Blauwe standbeelden deelden folders uit over het gemeentelijke kunstprogramma. De bedoeling van dit project is dat kunstenaars en bewoners samen een kunstwerk tot stand brengen. Mijn culturele ondernemersschap breng ik tot uitdrukking met de foto van Corien samen met de twee levende kunstwerken. Misschien kan ik er wel subsidie voor aanvragen.
De afdeling voorlichting van de gemeente had gezorgd voor een levensgrote karikatuur van de burgemeester. Met behulp van deze plaat kon je testen of je genoeg gezag uitstraalt om burgemeester van Delft te worden. Overigens zonder gevolgen voor Bas Verkerk want er lagen geen sollicitatieformulieren in de kraam.
Van restaurant De Wereldzaak tot buurthuis De Wending slingerde het feest de wijk door. Niet alleen met kraampjes, maar ook met volop muziek. Van boerenblaaskapel tot politiekapel was er voor iedereen wel wat. De vele papa’s, mama’s, opa’s en oma’s hadden moeite om hun (klein)kinderen weer mee naar huis te krijgen. Zeker toen de kinderen ontdekten dat je gratis limonade kon drinken en poffertjes eten.

De Schrijver

Golden Kate

Londen – Omdat hun vertrouwen in banken kleiner wordt, kiezen steeds meer mensen voor goud in plaats van spaargeld. Dat blijft immers altijd waardevast. Ik vraag me af of dit ook heeft meegespeeld toen de Britse kunstnaar Marc Quinn goud koos als materiaal voor dit kunstwerk. Zijn levensgrote gouden standbeeld van Kate Moss met haar benen in de nek is nog tot januari te bewonderen in het British Museum in Londen. Sinds de tijden van de farao’s zijn niet meer zulke grote gouden beelden door kunstenaars gemaakt. “Het werd tijd om een beeld te maken van iemand die het schoonheidsideaal van dit moment belichaamt”, merkte de kunstenaar in een krant op. In de folder van het museum staat dat deze „Aphrodite van onze tijd” op de expositie omgeven zal zijn door Griekse schoonheden. Het kunstwerk heet Siren (Sirene) en weegt 50 kg. Volgens de kunstenaar zijn de productiekosten £1.5m (€1,75 miljoen), waarvan £1m (€1,17 m) voor het goud. Hij verwacht overigens dat het bij verkoop in januari a..s zeker £10m (€11,61 m) op zal brengen. Het Britse fotomodel heeft een dag voor hem geposeerd. Daarbij was het volgens de kunstenaar niet nodig dat zij haar benen in de nek legde.
Moss is erg gecharmeerd van haar gouden beeld. Volgens de kunstenaar vindt zij dat het kunstwerk heel goed het verschil tussen het beeld dat mensen van haar hebben en haar echte ik tot uitdrukking brengt. Siren maakt deel uit van de tentoonstelling van eigentijdse beelden Statuephilia in het British Museum die Corien & ik volgende maand bezoeken. Ook Damien Hirst, Ron Mueck en het duo Noble & Webster zijn op de tentoonstelling te zien met beelden en installaties die een nieuw licht moeten werpen op de grote vaste collectie beeldhouwwerk van het museum.

De Schrijver

Duurzaam varen

Meishan – In 1968 beweerde kunstenaar Andy Warhol: “Iedereen wordt 15 minuten beroemd in de toekomst”. Nu veertig jaar later zoekt nog steeds iedereen die 15 minuten. De Chinese leraar chemie Zhu Yalin heeft een geheel eigen manier gevonden om wereldwijd in de schijnwerpers te staan. De man woont in Meishan in de Chinese provincie Sichuan en niemand zou ooit van hem hebben gehoord als hij geen papieren boot had gevouwen. De droom van Yalin is om met een papieren boot de 180 km brede Straat van Taiwan oversteken. De man hield het niet bij een droom, maar stak de handen uit de kimono. Hij maakte een twee meter lange papieren boot met een bodemdikte van 5 cm. De leraar beweert dat de boot sterk genoeg is om het gewicht van twee mensen te dragen. Yalin gaat niet over een nacht ijs. In augustus 2005 maakte hij al eens een tocht van 80 kilometer op de rivier de Mingjiang. Hij maakte een boottocht van 11 uur en kwam veilig en droog weer aan wal. Of zijn nieuwe papieren boot het ook houdt in zout water is nog maar de vraag. De Chinese onderwijzer heeft het papier namelijk gelijmd met organisch materiaal, een soort bloempap. Yalin begint op vrijdag 31 oktober aan zijn opvallende zeereis. Hij heeft alle vertrouwen: “Ik denk dat de condities op zee zelfs beter zijn dan op de rivier. Ik heb er reuze zin in.” Indien de papieren trip succesvol is, maakt de leraar met een droom nog zestig papieren boten. Met deze armada wil hij op nieuwjaarsdag dan opnieuw de Straat van Taiwan oversteken. Ik wens hem veel succes. Zijn 15 minuten wereldroem heeft hij in ieder geval al binnen.

De Schrijver

Doe het niet op je werk

Ik moest daaraan denken toen ik deze oude foto weer onder ogen kwam. Het woord kantoorromance klink heel aardig. Het lijkt net of het iets leuks en gezelligs is, maar het is domweg een ander woord voor vreemdgaan. Het lijkt me bovendien een onverstandige uitnodiging. Vertrouw er nooit op dat een bekende zijn mond zal houden. De Amerikaanse Judith Brandt schreef ooit een boek over “buitenechtelijke etiquette”. Ook al zo’n fraai eufemisme want het boek geeft tips hoe je veilig vreemd kunt gaan. Brandt hanteert de 50 mile rule. Vertaald naar Nederlandse begrippen is dat de 80 kilometerregel.
Jullie leven kuis en netjes en hebben die wijsheid niet nodig, maar ik vertel het toch.

• Zorg dat er 80 km zit tussen de actieradius van de minnaar en de reguliere partner
• Vertel het niet
• Doe het niet binnen je vriendenkring
• Doe het niet in je gemeente
• Doe het niet op je werk
• Ontken altijd
• Doe aan "veilige" seks
• Verander je levensstijl niet

En als je nog twijfelt, lees dan het rijtje namen waarmee dit stukje begint nog eens door en weet: het komt altijd uit.

De Schrijver